انواع چسب برق از نظر جنس
در اینجا به بررسی و معرفی برخی از رایجترین انواع چسب برق پرداخته میشود که بر اساس جنس و کاربرد، تنوع گستردهای دارند.
چسب برق وینیل (PVC):
این نوع از چسب که به پلیوینیل کلراید (PVC) معروف است، به عنوان یکی از شناختهشدهترین و پراستفادهترین انواع چسب برق محسوب میشود. ویژگی متمایز آن انعطافپذیری و دوام بالا است که آن را برای کاربردهای عمومی به گزینهای مناسب تبدیل کرده است. مقاومت عالی در برابر سایش، رطوبت و مواد شیمیایی از جمله مشخصههای برجسته آن است. همچنین قدرت عایقکاری الکتریکی فوقالعادهای دارد، که تا میزان ولتاژ 600 ولت عمل کند. این نوع چسب به صورت گسترده در عایقبندی سیمها و اتصالها در محیطهای خانگی و صنعتی استفاده میشود.
چسب برق خودجوش (Self-Fusing Tape):
این محصول عمدتاً از لاستیک سیلیکونی یا اتیلن پروپیلن (EPR) تهیه میشود و طراحی منحصر به فردی دارد که بدون داشتن لایه چسب سنتی کار میکند. زمانی که این چسب تحت فشار کششی دور سیمها پیچیده شود، لایههای آن با یکدیگر ترکیب شده و یک پوشش یکپارچه و در برابر آب ایجاد میکند. مقاومت بینظیر آن در برابر رطوبت و شرایط مرطوبی مانند فضای باز از ویژگیهای کاربردی این نوع است.
چسب برق نسوز یا مقاوم حرارت (Heat-Resistant Tape):
این نوع چسب معمولاً از مواد مقاوم در برابر دما مانند پارچه شیشهای یا پلیآمید (معروف به کاپتون) ساخته میشود. توانایی تحمل دمای عملیاتی بسیار بالا، گاهی تا بیش از 150 درجه سانتیگراد، ویژگی برجسته آن است. این محصول برای استفاده در محیطهایی با دمای بالا اهمیت خاصی دارد، مانند نزدیکی منابع حرارتی، موتورهای صنعتی، سیستمهایی با حرارت بالا و تابلوهای برق که احتمال افزایش دما در آنها وجود دارد.
چسب برق ماستیک (Mastic Tape):
این نوع چسب دارای یک لایه انعطافپذیر و ضخیم از مواد شبیه به بتونه یا رزین (ماستیک) است که با پشتۀ وینیلی ترکیب میشود. اصلیترین ویژگی این چسب قابلیت پرکنندگی بالا در اتصالات نامنظم و فضاهای خالی است. همچنین مقاومت خوب در برابر نفوذ آب، رطوبت، گرد و غبار، آن را به ابزاری مناسب برای آببندی اتصالات پیچیده تبدیل کرده است. علاوه بر نقش عایقکاری، این چسب محافظت مناسبی از اتصالات در برابر عوامل محیطی را نیز به همراه دارد.
